Monthly Archives: september 2018

Elfmerentocht Friesland

Ik was al op vrijdag uitgenodigd om ook op zaterdag mee te kunnen rijden met een aantal Duitsers, die Ivo en Cella voor deze tocht hadden uitgenodigd. Het weer was onbestendig maar zou op vrijdagmiddag en zaterdag droog blijven. Cella had een heerlijke soep en chili klaargemaakt en we brachten de avond door met de Duitsers. Er kwamen er oorspronkelijk zelfs uit Berlijn en Uelzen speciaal naar dit evenement. Zo zet je Gorredijk wel op de kaart, natuurlijk. Het was heel gezellig om een paar dagen met deze Duitsers op te trekken, temeer omdat ik ze normaal gesproken niet tegenkom omdat ze in onmin leven met de gevestigde VRCC in Duitsland. Andy, Janina en o.a. Ronnie en Dita en Hans Huijbers hadden echter afgezegd omdat de tocht vanwege de weersvooruitzichten was verplaatst naar zaterdag. Maar Ivo en Cella, Beer, Monique en Frank van Damme, Evelyn Huijbers en Pascal Witte, Dirk Bolland en Anne-Piet waren erbij. Samen met Michi en Denise, Frank, Jester, Ullie en Moni uit Duitsland. De Duitsers waren laat vertrokken en reden daarom ’s avonds dwars door flinke plensbuien. Mischi uit Uelzen kreeg in Groningen bovendien een lekke band met zijn sidecar en had geen reparatieset bij zich. Hij moest dus eerst terug naar huis om de band te repareren en kwam pas rond middernacht aan. Die avond heb ik me evengoed kostelijk geamuseerd en ik geloof dat ik rond een uur of drie ’s morgens naar bed ging. Die Berenburg gaat toch altijd harder en sneller dan je denkt, LOL. Ivo vertelde o.a. dat er momenteel ook een LED lamp voor de voorlamp is gemaakt met een traditionele H4 aansluiting. De opbrengst is een stuk meer dan de andere LED lampen op de markt en je hoeft hem dus alleen maar in de bestaande fitting te pluggen. Prijs ca 60 USD (vgl nieuwe LED koplamp unit van ca 500 USD). De volgende morgen rond half elf vertrokken we met mooi motorweer met 10 motoren en 12 Riders. Cella ging deze keer helaas om gezondheidsredenen niet mee. Vanaf Gorredijk begon de 180 km tocht naar het bruggetje bij Lidam over de Tjonger en langs de Nannewijd bij Heereveen over de Scharstebrug de Langwarderdijk op. Genieten van de slingerende dijkjes en hele mooie vergezichten natuurlijk van het Friese landschap, de koeien, molens, vaarten en pittoreske dorpjes waarvan ik de naam meteen weer vergeet. We stopten regelmatig bij een mooi punt om even een foto te nemen. Via de jachthaven van Langweer ging het verder langs het Koevordermeer en St Nicolaasga en de brug over de Follegasloot naar het Tjeukemeer. over de Veendijk en Grietendijk en Worstdijk naar Kuinre, Hammerdijk en de Blokzijlerdijk naar Blokzijl en de Vollenhoofsedijk naar het Zwartemeer. De route ging vervolgens weer terug naar het Noorden via Zwartsluis langs de Schutsloterwijde en over de dijk dwars door de Belterwijde naar Steenwijk en Noordwolde en Weststellingwerf en Oldeberkoop. Uiteindelijk reden we weer de Tjonger over naar Oudehorne en via Jubbega en Gorredijk. Aan leuke kilometers over de dijken geen gebrek dus. Voor de niet-locals grofweg door de Zuidwesthoek van Friesland in een driehoek Heereveen-Meppel-Steenwijk langs voornamelijk de meren daar. Rond half zes kwamen we weer bij Ivo en Cella thuis en daar stond alles al klaar voor de BBQ. En wat voor een BBQ! Ze hadden zichzelf op de Doalhof overtroffen met aan keur aan vlees, salades en (soft)drinks. Ivo had achter de BBQ zijn traditionele Harley Davidson short aangetrokken. Daar hoort vet op, zij hij met een veelzeggend gebaar. Het begon helaas al snel te regenen maar ook dat was geen probleem want in enkele minuten werd er een party tent met uitvouwbaar aluminium frame over de tafels heen gezet en zaten we lekker droog. Evelyn had intussen een vuurkorf aangestoken waar marshmallows op konden worden klaargemaakt. Rond een uur of 8 ’s avonds zag het er op buienalarm enigszins droog uit en ik besloot terug naar Gemert te rijden. We namen hartelijk afscheid en er waren inderdaad gedeeltes die droog waren maar ik was maar wat dankbaar voor de bak licht die ik voorin heb zitten. ’s Nachts door de plensregen rijden is toch niet mijn favoriete tijdsbesteding, LOL.
Zoals gezegd, de sfeer was goed en het gesprek ging weer ‘ouderwets’ over voornamelijk motoren. Ik raakte al snel aan de praat met Michi. Hij was sinds ik hem de vorige keer in 2011 bij het Mohnesee Treffen had ontmoet zo’n 80 kilo kwijtgeraakt door een maagband. Ik vond dat hij heel enthousiast- en goed bezig was met de Valkyrie en de mensen die erop rijden en zo kwam ik achter een aantal zaken die ik nog niet wist. Zo heeft hij een Valkyrie luchtballon besteld voor promotie doeleinden. Hij wordt als graag geziene gast uitgenodigd op de motorbeurzen in Berlijn en Hamburg en ondervindt daar door de bezoekers veel waardering. Hij heeft molycote pasta in kleine potjes gedaan (50 gram, genoeg voor een enkele achterwiel servicebeurt van 44 gram) omdat hij heeft ontdekt dat de molycote deeltjes op den duur hun werking verliezen bij blootstelling aan lucht. Met alle nare gevolgen voor de aandrijving van dien. In zijn bedrijf staat de allereerste Valkyrie die ooit is geproduceerd, met een VIN nummer van 00001. Hij heeft een nieuwe Goldwing Valkyrie proberen om te bouwen naar een model dat we allemaal willen maar dat is vanwege de vorm en ligging van het motorblok niet gelukt. Zo is er bv geen ruimte voor een radiator voor het blok en zijn er meer zaken die het ‘openwerken’ van het 1800 blok , dus zonder al die kunststof kappen in de weg staan. We waren het er allebei over eens dat het nieuwe model niet echt opzienbarend was en door Honda slecht werd gepromoot; in de USA is de nieuwprijs inmiddels gezakt tot zo’n 9000 Dollar en in Europa zijn ze helemaal niet aan de man gebracht. Dat zegt natuurlijk al genoeg. Hij heeft zojuist een ‘dry-ice’ reinigingsmachine aangeschaft waarmee je zonder water de Valkyrie brandschoon kunt maken. Zijn zoon werkt bij de onderzoeksafdeling van een verlichtingsfabriek in Duitsland. Daar is men o.a. bezig met de opvolger van de LED verlichting (iets met ionendeeltjes) voor o.a. BMW. Als ‘spin-off’ heeft hij bewerkstelligd dat hij nu een zelfde verlichting kan maken voor de Valkyrie, ook voor bv de richtingaanwijzers en het remlicht. Wat dit laatste aangaat, de bestaande Radianz LED verlichting voldoet namelijk niet aan de TUV eisen. Het verschil tussen gewoon- en remlicht is volgens de eisen niet sterk genoeg. Bovendien moeten de motor achter(knipper)lichten, willen zij een remfunctie krijgen, binnen de 18 cm van elkaar zijn geplaatst om te worden aangemerkt als ėėn remlicht. Voor veel van zijn klanten heeft hij de Valkyrie, al of niet customized, weer letterlijk in nieuwstaat gebracht. Alles, zowel inwendig als aan de buitenkant wat maar enigszins was versleten, werd vernieuwd. Daar hangt natuurlijk wel een prijskaartje aan maar daar staat tegenover dat de Valkyrie zoals wij die rijden, er nog steeds in volle glorie zal zijn als al die nieuwere motoren inmiddels lang het veld hebben moeten ruimen. En daar moet ik hem natuurlijk gelijk in geven. Hij heeft ook veel jongere klanten van rond de 30 jaar die zijn overgestapt naar een Valkyrie. Hij vindt dat, deels door de slechte promotie van Honda, het grote publiek opnieuw kennis moet maken met de Valkyrie en dan graag overstapt. Nu ik dit nalees, lijkt het net of ik promotie maak voor zijn bedrijf. Dat klinkt zo en zal ook wel zijn bedoeling zijn geweest. Ik, van mijn kant wil hier alleen maar het oprechte enthousiasme over de Valkyrie van de man aangeven. Iets wat ik een aantal jaren niet meer ben tegengekomen. Ik wil Cella en Ivo hartelijk bedanken voor hun gastvrijheid en tomeloze inzet om de Friesland tocht ieder jaar weer, tot een van de Valkyrie hoogtepunten te maken. Het is er altijd beregezellig, goed geregeld en alles wordt uit de kast getrokken. Geweldige mensen met een motorhart op de juiste plaats. Dank hiervoor.

Geplaatst in Tourtochten

Elfmeren tocht Friesland

Klik op foto

IMG_1626

Geplaatst in Foto's

Foto’s MOF 2018 Llandrindod Wells

Klik op foto

Geplaatst in Foto's

Meeting of Friends LLandrindod Wells

Bij het benzinestation Kruibeke had ik op dinsdag een RV met Stefan, Colin (met masker) en Ingrid. We reden veder naar Ieper voor de Last Post. Voor diegenen die nog nooit in Ieper zijn geweest, hier liep in 14-18 de Duitse aanval tegen Frankrijk vast en zijn er in 4 grote veldslagen honderdduizenden soldaten in- en rondom de loopgraven gesneuveld. Uit respect voor de gesneuvelden en als herinnering waartoe een oorlog kan leiden, wordt hier al honderd jaar iedere dag deze ceremonie gehouden. We brachten daar ook de nacht door in een B&B.
Het was heel mooi en zonnig weer en dat zou het hele weekend zo blijven, zelfs in Wales! Op woensdag namen we de Ferry van Calais naar Dover van 11:45 en kwamen een uur eerder in Engeland aan. Stefan had weer een hele mooie route uitgezet en ditmaal reden we na Dover vrijwel meteen via secundaire wegen het Engelse landschap in. Omdat we met zijn vieren waren konden we lekker opschieten over de slingerende landwegen. Het was puur genieten.
We stopten voor de 18 sluizen van Caen Hill en reden verder door naar Marlborough waar we even tevoren een magnifiek gerestaureerd Manor House hadden gereserveerd voor een nachtstop. We bleken verder midden in een (op dat moment niet actief) cavalerie tank oefengebied te zitten. Dus het was de rust zelve. Na een uitgebreid Engels ontbijt te hebben verorberd, reden we de volgende dag verder over het kanaal van Bristol naar de Newport Transporter Bridge.
Deze rivierovergang uit 1906 bestond uit een platform waar een tiental auto’s op konden staan en middels een kabelconstructie over de rivier werd gehesen. Er zijn er wereldwijd maar een handvol van gebouwd. Voor een paar pond mochten we met de motoren op- en neer. Vervolgens trokken we de heuvels van Wales in naar Llandrindod Wells. Een klein dorpje ‘In the middle of nowhere’.
We werden er hartelijk welkom geheten door Bobbie, Leita en Diana en het duurde niet lang of we zaten met een lekkere ‘pint’ Lager herinneringen op te halen met een 50-tal Engelse vrienden. De sfeer was alsof je in een grote familie terechtkwam. Heel gezellig- en ongedwongen allemaal. Ons hotel was in Victoriaanse stijl en van alle gemakken voorzien. Na een Engels diner werd er gedanst op muziek van de DJ van die avond, onze Colin.
Op vrijdag kon iedereen zelf een route rijden en daar hebben we natuurlijk gretig gebruik van gemaakt. Stef, onze roadmaster, ging ons voor door de heuvels van Wales. Op een van de heuveltoppen stond een eenzaam rotsblok uit de gletsjertijd. Het verhaal wil dat deze rots daar 3000 jaar geleden door de locals is neergezet en men beweert dat het enorme rotsblok zichzelf op midzomernacht naar het nabijgelegen riviertje verplaatst. We hebben verder een prachtige rit door o.a. de zonnige Elan vallei gemaakt. Echt super.
Die avond was er weer een typisch Engels diner en konden we van het optreden van Bobbie en een andere gitarist van zijn band genieten. Het was voor het eerst dat ze met zijn tweeën optraden en ze gaven een mix van Country & Western en Blues ten gehore. Heel leuk gedaan en je kon wel zien dat ze al vele optredens (zij het met zijn vieren) hadden gedaan. Ze stonden er als professionals bij, LOL.Op zaterdag werd er met de 25 aanwezige motoren een mooie rit gemaakt naar de ‘Lion’ Pub voor de lunch. Werkelijk schitterend gelegen aan een riviertje met historische brug.‘Avonds was er een DJ gecontracteerd en werden er loterij prijzen uitgedeeld. Tevens werd de ‘Exhausted Cup’ trofee getoond die sedert 2008 in gebruik is genomen. Deze trofee komt ieder jaar toe aan een deelnemer van de MOF die iets doms is overkomen.

EXHAUSTED CUP WINNER 2008
Tony & Dianne “STELVIO PASS”
For falling off on The Stelvio Pass Italy

EXHAUSTED CUP WINNER 2009
Steve B & Glynis “SOOTY”
While cleaning chimney wondered why the wood sheet was blocking the chimney on removing said sheet got covered in soot , ongoing to another room finding another sheet , removed that and got covered in soot yet again !

EXHAUSTED CUP WINNER 2010
Leita Juster “HOT PERSUIT”
Whilst riding her Valk on A40, she was passed by a Black Car full of Men who immediately re passed her , She wasn’t having that , She overtook yet again passing the Car at speed , presumed to be 80mph the Black Car then put on its Blue Flashing Lights
It was a Police High Speed Driving Training Car full of Policemen

EXHAUSTED CUP WINNER 2011
Gerard “STONEWALL GERARD”
Whist Marshalling at a VRCCUK Event in Llangollen North Wales , skidded on grass and ran into a Stone Wall

EXHAUSTED CUP WINNER 2012
Cormac & Penny O’Keefe “FRANKFURT FINALE”
Whist on their very first European Trip on their Interstate , had a puncture on the Autoroute in Frankfurt Germany , had to spend extra days in Germany sorting the repair

EXHAUSTED CUP WINNER 2013
Stuart & Julie Marsden “DRAGONS IN THE PARK”
Whilst parking his Valkyrie at Dragons In The Park , Stuart skidded on grass and dropped the bike , deciding it wasn’t safe for Julie to ride her bike on the grass moved it for her and duly fell off that one too

EXHAUSTED CUP WINNER 2014
Jim Stewart “FIRE FLY TANK”
Nearly caught his bike on fire in garage , draining fuel tank & after Painting Tank decided to he did not like colour so Re Painted , whilst polishing after the Re Paint He dropped the Tank on the floor leaving it with a big dent, Also for painting the Fly to it

EXHAUSTED CUP WINNER 2015
Shaun John “HORNY STARTER”
Trying to start his Valk with the Horn Switch on the Rideout for The Cliff’s Edge

EXHAUSTED CUP Winner 2016
Colin Kirkpatrick INGRID’S RADIATOR
Colin washed Ingrid’s Bike at Inzane X, found a leak in the radiator, dismantled radiator
then drove from Houffalize to Maastricht to have it fixed at a Dealers. Dealer couldn’t find a fault.
Said it was probably too much Rain and the Bike Wash which made it appear to be faulty

EXHAUSTED CUP Winner 2017
Tiger Bob – Bobbievalk tyred out & lost
On the way to Meeting of Friends had a rear puncture and an electrical fault Rac. Recovered Bike to Baz Bikes for repair , Baz ,shop owner, lent Bob his Triumph Tiger. Bob duly fell off it ! ALSO For getting lost on The Welsh Hills whilst Leading The Rideout

Op zondag namen we afscheid van onze Engelse (Welsh) vrienden en reden via binnenwegen door Wales en de Midlands naar Harwich. Onderweg stopten we bij de ‘Devils Bridge’. Hier zijn in de loop der tijd 3 bruggen over een kloof bovenop elkaar gebouwd. Het verhaal erbij was dat de duivel met een boerenvrouw een afspraak had gemaakt om een brug te bouwen onder voorwaarde dat hij het eerste levende wezen dat de brug overstak (in de veronderstelling een koe) mocht hebben. De vrouw was echter niet van gisteren en op het moment dat haar kudde de brug zou oversteken, floot zij haar hond naar de overkant. De teleurgestelde duivel is sindsdien niet meer gezien. Wat verderop stopten we bij een Pub voor de lunch. Het was er een komen en gaan van Porsches en zelfs een McLaren en tal van roadsters en klassieke sportwagens. Wat een lust voor het oog. Toen we wegreden zagen we dat er verderop in een weiland een classic car festival werd gehouden. Na een rustige oversteek namen we in Hoek van Holland afscheid en keerden, moe maar zeer tevreden huiswaarts. Het was een geweldige week geweest waarin we iedere dag een flink aantal hele fijne kilometers in de heuvels van Wales op de klok hebben kunnen zetten.
Ik wil onze Roadmaster Stef hartelijk bedanken voor de manier waarop hij ons Engeland heeft laten zien. (Hij kent in Wales inmiddels de wegen beter dan menigeen die er woont, LOL) Grote klasse, Stef !

Beer # 7609

Geplaatst in Tourtochten