Ritje Zuid Limburg

Op deze zonnige 2e pinksterdag waar het 27° zou worden, verzamelden wij ons ‘Bie Alois’ in Susteren, waar we door Herm en Wilma werden getrakteerd op een lekker kopje koffie.  Bedankt Herm.  Althans de meesten van ons want Hans met zijn ‘Apehanger’ Harley Babe kwamen precies op vertrektijd aan.  9 mooie Flats en een nog mooiere Rune en reeds genoemde Harley stonden te blinken in de zon.  Het was leuk om Harry uit het westland weer te ontmoeten en ook Leon was uit Apeldoorn aan komen rijden.  Verder waren Loek en Annemiek, Gerard en Jenneke, Jacques en Henny en Janni  van de partij. Herm had een mooie rit uitgezet over allerlei binnenwegen langs- en over  het Julianakanaal en de dijkjes van de Maas richting Beek en vervolgens naar Margraten. Onnodig te zeggen dat het een prachtige omgeving was met veel slingerende wegen in dit heuvelachtige landschap. De route was zodanig uitgezocht dat we vrijwel geen last hadden van de gebruikelijke drommen wandelaars en fietsers en in een stevig tempo konden doorrijden. Wel met een korte stop want Beer vond het nodig om zijn sigaret onderweg al rijdende aan te steken en liet toen natuurlijk  zijn aansteker op de grond vallen.  Net over de Belgische grens met uitzicht over de Ardennen stopten we voor de lunch op een mooi terrasje.  Herm bleek de hele omgeving uit zijn hoofd te kennen en wist van geen ophouden om erover te vertellen.  Omdat het zo’n mooie dag was, werd hem dan ook verzocht a l’improviste wat verder te rijden, de Eifel in. Omdat het nog een eind verder was dan gepland, keerden Harry, Henny en Janni  na de lunch huiswaarts en vervolgden we onze weg langs het drielandenpunt door Vaals om Aachen heen en door het Rurtal  naar het Eifel Nationalpark voor het betere slinger- en bochtenwerk. De Biker Ranch in Simmerath/Strauch die we wilden bezoeken,  zat stampvol . Daarom stopten we voor de koffie even verderop bij een eveneens  leuke Kneipe met terras in een verbouwde boerderij. De dames konden het niet laten om de nog in gebruik zijnde paardenstal binnen te gaan en werden daar begroet door een nest met katten. Helemaal vertederd natuurlijk. We vervolgden onze weg al slingerend het dal in en maakten nog een pitstop bij het Heimbach stuwmeer om een appel te eten die we van Loek kregen. Bedankt Loek, lekker. Toen we op de terugweg in de buurt van Doenrade kwamen, nam Jacques afscheid en hebben we nog  een warme maaltijd gegeten op een terrasje in Susteren.  Toen ik  weer thuis kwam was ik 13 uur weg geweest en had op deze mooie dag meer dan 10 uur op de motor gezeten.  Super.
Ik wil Herm en Wilma hartelijk danken voor de organisatie en geweldige rit bij hun in de omgeving.  We hebben er allemaal met dit mooie weer van genoten,  veel bekijks gehad en zullen deze dag niet snel vergeten.

Beer # 7609

Geplaatst in Tourtochten